Nathalie Matteau

RECENSIE OPTREDEN CAMBRINUS, HORST, September 13, 2009

TERUGBLIK NATHALIE MATTEAU & LES HOMMES PERDUS....
Aan de zwier met Les Hommes Perdus....


Dat Nathalie Matteau iets bijzonders te bieden heeft is voor iedereen bekend die haar precies een jaar geleden voor de eerste keer op ons podium bezig zag. Voor een vol café presenteerde ze nu een gewijzigde band en die wijziging leek nog beter aan te sluiten bij haar gepassioneerde voordrachten. Met liefst drie blazers (bas  en altsax, schuiftrombone en mondharmonica en de bombardon – als een soort breed uitgevallen tuba) kreeg Matteau's muziek een gedragen, soms prettig pompeus aanvoelende ondergrond.

Alsof een intens kwetterend roodborstje door een groot stoomschip veilig de wereldzeeën rondgevaren wordt en onaantastbaar haar passie mag verkondigen. De accordeon gaf het geheel die lichte Franse toets en leek de stoomboot zelfs te kunnen laten zwieren. Enkele nummers kregen pianohulp en het lied over haar overleden vriendin – alleen Nathalie's stem en een minimale, bijna lichtvoetige piano als begeleiding – ....
zorgde voor een kippenvel moment. Zo klein als het werd gebracht, zo groot was de uitwerking ervan. De drums tot slot gaf het geheel díe maat mee, waardoor haar aan Edith Piaf denkende muziek dat ene zekere extra kreeg en elke verdere vergelijking mank ging, als zou ze haar grote voorbeeld kopiëren. Nathalie Matteau is een dame van déze tijd en net zo haar muziek.....


Het was héél erg stil in Cambrinus.......
Zonder pauze hield Nathalie en haar band Les Hommes Perdus het publiek meer dan anderhalf uur lang met haar stem en charme in haar greep. Toen het publiek liet weten dat het nog niet genoeg had gehad en een onvermijdelijke ‘encore’ moest volgen liet Nathalie haar charme wederom gelden. Zonder dat de band het wist gaf ze zich over aan een geheel a capella gezongen versie van Jacques Brel's “Mijn vlakke land”. Kaal, zonder begeleiding en alleen in haar rode jurk, bracht ze deze zware ode in een taal die niet de hare is. Soms waren de woorden moeilijk te verstaan, maar de intentie stond overeind. Geen fonetische productie van vreemde woorden, maar recht uit haar hart wist ze exact de dramatische betekenis van elk woord... en dat was voelbaar. Het was in Cambrinus dan ook héél erg stil....


Matteau, Les Hommes Perdus, Adams, Baartmans & Oostindie.......
muzikale cadeaus!....
Zoals in een terugblik van haar eerste concert een jaar geleden werd gezegd is een concert als dat van Nathalie Matteau de allerbeste reclame voor onze concerten. En mét de zo vertrouwde, maar nieuwe verrassingen van Arno Adams, BJ Baartmans en Bart Oostindie – kwaliteit gaat bij deze heren wennen – had Cambrinus Concerten zich geen betere start van een nieuw seizoen....
kunnen wensen.....

photo © Brendan van den Breuken